Sanırım içimi dökmeye ihtiyacım var.
Etrafımdakilere bakıyorum , onların acılarına bakıyorum ve düşünüyorum.Mutluluk nedir? neyle mutlu olunur , hayatımız mükemmel olduğundamı mutluluğu yakalarız ? -ki çevreme göre bu böyle , hepsinin berbat bir hayatı var hepsi bir triplerde.
Yoksa ergenliğin doruklarında olmam gerekirken , ben mi fazla pollyanna'yım ?!
Tek başıma bir kafede kitap okumak bile bana mutluluğu getirebilir öyle bir kızım.
Sigara içmiyorum !
Bu yüzden yaşıtlarımdan geri miyim? HAYIR.
Bir şeyler başarmaya çalışıyorum , bir amacım var hayallerim var.Tek amacım erkekler değil , makyaj yapmak hiç değil.İstediğim şeylerle ilgili mükemmel olmaya çalışıyorum sadece.Fakat benmi farklıyım onlarmı anormal?-bilmiyorum. Yoksa klasik ergen triplerinde değilim diye ben mi farklı görünüyorum.(bknz*kafamdadelisorular)Şu an dışavurum yaşıyorum sanırım.
Birileriyle konuşmaya ihtiyacım var.
Beni anlayan birileriyle.
Bak bu yazıyı yazarken bile ergenlik sancıları içerisinde olduğumu gösteriyorum sanırım.
Yorumlar
Yorum Gönder
Yazsanaağğ.